czwartek, 16 maja 2013

Lubońskie zabytki


ZABYTKI W LUBONIU


Muzeum Martyrologiczne w Żabikowie istnieje od 1979r. znajduje się na dawnym terenie obozu hitlerowskiego, przy ul. Niezłomnych. Obóz hitlerowski funkcjonował w tym miejscu w latach 1941-1945, a później w latach 1945-1948 był obiektem dla internowanej (przymusowe umieszczenie) ludności niemieckiej. Przestrzeń muzealna rozciąga się wzdłuż autostrady A2. Na terenie znajdują się m.in. pomniki związanymi z martyrologią Polaków, Żydów, obywateli byłego Związku Radzieckiego oraz innych narodowości. W archiwum muzealnym znajdują się setki zdjęć z różnych okresów działalności Muzeum. Misją Muzeum jest zachowanie pamięci o ofiarach zbrodni niemieckich, dokonanych na terenie Wielkopolski. Muzeum organizuje wystawy oraz ochrania i konserwuje relikty poobozowe. Dokumentuje historię obozu w Żabikowie oraz 144 obozów pracy przymusowej dla Żydów w Wielkopolsce.




Fot. Julia Gadzińska


Wielkopolskie Przedsiębiorstwo Przemysłu Ziemniaczanego
W 1904r. otworzono małą przetwórnię ziemniaczaną. W 1992r. przedsiębiorstwo zostało przekształcone w Spółkę Akcyjną. Firma zatrudnia obecnie około 150 pracowników. WPPZ S.A. kontroluje 44,6% krajowej produkcji skrobi ziemniaczanej. W 2005 roku firma uruchomiła nowy Oddział Preparatów Spożywczych i Krochmalnię w Zakładzie Produkcyjnym w Stawie. Znajduje się tam dział produkcji, sprzedaży i kontroli jakości.



Źródło:  www.opuszczone-fortyfikacje.pl

Kościół św. Barbary
Powstał w latach 1908-1912. Wzniesiony przez społeczność wyznania ewangelicko-augsburskiego. Po II wojnie przekazano go rzymskokatolickiej parafii św. Barbary. Parafia mieści się w przyklasztornej kaplicy Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP. W 2001r. proboszczem parafii został ks. Kanonik Bernard Cegła, jest piątym proboszczem tej parafii po ks. Marian Tomaszewski, ks. prałat Roman Mieliński, ks. infułat Bernard Czajka, ks. kanonik Zygmunt Sowiński.



Fot. Julia Gadzińska

Kościół św. Jana Bosko
Został wzniesiony w 1935r. Podczas okupacji kościół służył jako magazyn materiałów sanitarnych. W 1945r. niemiecka artyleria ostrzelała ze Starołęki wieżę kościoła. Ślad jednego pocisku można do dziś zauważyć po prawej stronie dzwonnicy. Dwa dni później w podpalonym kościele spłonęło wiele cennych rzeczy m.in. ołtarz główny, konfesjonał, dębowe ławy, wyposażenie zakrystii. Po wojnie kościół odbudowano, postawiono nowy ołtarz Judy Tadeusza oraz figurkę św. Antoniego i św. Teresy. W 1974 r. miała miejsce gruntowna zmiana wystroju wnętrza kościoła. Mieści się przy ul. Jagiełły 11.



Pomnik Siewcy
Pomnik powstał w 1923r. Autorem jest rzeźbiarz Marcin Rożek. Stoi w ogrodzie jordanowskim, przy ul. Armii Poznań. Pomnik przedstawia słowiańskiego rolnika siejącego zboże. Wykonany jest z brązu i granitu, ma prawie 3 metry wysokości. Siewca stoi na filarze z fontanną przyozdobioną delfinami.



Biblioteka Miejska w Luboniu
Powstała w 1945r. Tworzą ją: biblioteka centralna z wypożyczalnią dla dorosłych, z oddziałem dla dzieci i młodzieży, z czytelnią oraz trzema filarami. Utrzymywana jest z funduszy publicznych. Promuje wzorce kulturowe w danym kręgu społecznym, gromadzi i udostępnia książki ze wszystkich dziedzin, służących oświacie i nauce. Prowadzi kursy nauki języków obcych, lekcje biblioteczne, warsztaty plastyczne i cykliczne imprezy.



Fot. Julia Gadzińska

Wzgórze Jana Pawła II
Usypane w latach 2001–2003, podczas budowy odcinka autostrady A2, w miejscu starego wysypiska śmieci miasta Poznania. Od kilku lat powstaje na tym terenie park nazwany imieniem papieża Jana Pawła II. Na szczycie kopca postawiono krzyż i głaz poświęcony naszemu wielkiemu rodakowi. Teren wzgórza poprzecinany siecią ścieżek i alejek. Ze wzgórza rozciąga się piękna panorama Lubonia. Każdego roku 2 kwietnia o godzinie 21:37 na Wzgórzu Papieskim uroczyście obchodzona jest rocznica śmierci Jana Pawła II z udziałem władz miasta, pocztów sztandarowych szkół i organizacji, a także wszystkich lubońskich parafii.


Źródło: www.polskaniezwykla.pl

autor: Julia Gadzińska

Historia Lubonia






Miasto Luboń powstało z połączenia się 3 wsi w 1954 roku. Każda z nich miała odrębną i ciekawą historię.


Żabikowo:
Już w czasie panowania pierwszych Piastów istniało na tym terenie kilka zagród chłopskich. Wieś Żabikowo została ustanowiona na prawie niemieckim około 1284 roku. W 1311 stało się ono własnością biskupów poznańskich, a w 1796 dostało się pod zabór pruski. W XIX w. założono tu Wyższą Szkołę Rolniczą im. Haliny oraz wybudowano karczmę, która przetrwała do roku 2010, w którym ją zburzono. W 1912 powstał na tych terenach zbór ewangelicki, który w 1945 został przekazany katolikom. Nazwano go kościołem św. Barbary. W listopadzie 1942 rozpoczęto budowę obozu karno-śledczego w Żabikowie. Obecnie znajduje się tam Muzeum.

Stary Luboń:
Najstarsza osada w na terenach Lubonia powstała na przełomie VIII i IX w. Znaleziono wiele jej pozostałości takich jak: paleniska, naczynia ceramiczne, jamy odpadkowe. Tereny te były także zamieszkiwane w okresie początków państwa polskiego. Jej mieszkańcami byli drużynnicy książęcy , a po przeniesieniu stolicy do Krakowa, tereny te wyludniły się, Pierwsza informacja o Luboniu pochodzi  z 1316 roku. W 1370 Luboń przydzielono Pomianowi z Kujaw.  Od tego czasu wieś wielokrotnie zmieniała właścicieli aż w końcu sprzedano ją władzom Poznania. Na przełomie XVI i XVII wieku Luboń przeżywał swój złoty okres, który zakończył się wraz z potopem szwedzkim. Po zakończeniu działań wojennych sprowadzono 13 rodzin osadniczych z okolic Bambergu (Bawaria). Kultura i zwyczaje imigrantów ożywiły wyludnioną wieś. Po kilkudziesięciu latach, w czasie zaboru pruskiego język polski był usuwany z administracji i sądownictwa.  Utrzymany został jedynie w szkołach, gdzie polskie dzieci stanowiły większą część uczniów. Wprowadzono za to obowiązkową naukę języka niemieckiego. Prowincja poznańska po 1870 roku była jednym z głównych dostawców żywności dla uprzemysłowionych Niemiec. Uprawiano  ziemniaki i buraki cukrowe, stąd też najszybciej rozwijał się przemysł spożywczy i spirytusowy. Nie bez znaczenia były także niskie koszty robocizny. W latach 1902-1904 zrealizowano w Luboniu Fabrykę Drożdży oraz Fabrykę Przetworów Ziemniaczanych.

Lasek:
Na terenie Lasku we wczesnym średniowieczu istniały dwie osady.  Ich ludność przeniesiono ok. 1270 roku na nowe siedlisko do Wir. Od tego czasu na obszarze Lasku nie funkcjonowała żadna wieś aż do 1756 roku.  Wtedy małżeństwo Działyńskich założyło na obszarach leśnych przylegających do Żabikowa i Wir  osadę olenderską – stąd nazwa Lasek. Przez lata las wykarczowano i przekształcono w pola. Po odzyskaniu niepodległości ważną rolę obok rolnictwa zaczął odgrywać przemysł chemiczny. W dawnych Zakładach Chemicznych Luboń (obecnie Luvena) produkowano między innymi nawozy fosforowe.

żródła: książka "Luboń i okolice: dzieje osadnictwa i dziewięciu parafii"- Stanisław Malepszak
           internet


autor: Gabriela Graś

środa, 15 maja 2013

Gołębie, czyli całe moje życie.

Miałyśmy okazję przeprowadzić wywiad z Panem Tadeuszem Nowakiem, który podzielił się z nami swoją pasją. Pan Tadeusz hoduje gołębie sportowe prawie całe życie. Gołębie biorą udział w zawodach i wystawach. Pan Tadzio poza hodowlą gołębi ma swój sklep "Gołąb", w którym znajdzie się wszystko czego potrzebują te ptaki. Poniżej film prezentujący wywiad z Panem Tadeuszem, w którym zdradza tajniki swojego hobby. 

 Wielkie podziękowania, pozdrowienia i uznanie dla Pana Tadzia !!! :)


Autor: Patrycja Piechota

środa, 3 kwietnia 2013

Używamy Facebook'a do komunikacji


Nie zawsze na lekcji jest czas, by porozmawiać na temat naszego projektu. Dlatego utworzyłam zamkniętą grupę na czas realizacji zadań, do której należeć będą wyłącznie osoby, które zgłosiły się do udziału w projekcie. Myślę, że ten sposób kontaktowania się okaże się skuteczny.Czekam na Wasze  przyłączenie się go grupy, drodzy uczniowie! :)   Link do grupy tutaj

środa, 20 marca 2013

Pasja pani kapitan - spadochroniarstwo




W dniu 15.03.2013r. został przeprowadzony wywiad. Jego bohaterką była wielokrotna medalistka Mistrzostw Świata i Europy w skokach spadochronowych do celu, mieszkająca w Luboniu pani Monika Sadowy-Naumienia. Oto kilka pytań, które zadali chłopcy z klasy 1a oraz odpowiedzi pani Moniki:



-Najwyższa wysokość z jakiej Pani skakała ze spadochronem?

-Ponad 4000 tysiące m.n.p.m, lecz trzeba też dodać, że wysokość zależy od zadania i celu skoku.

-Czy zastanawiała się Pani nad ryzykiem, jakie Pani podejmuje jako zawodowy skoczek spadochronowy?

-Zanim poszłam do wojska, miałam oddanych ponad 4000 skoków. Bardziej się boję się jeździć samochodem niż skakać na spadochronie. Wszystko zależy ode mnie: sama składam spadochron, więc jeśli się nie otworzy, to będę miała pretensje tylko do siebie.

-Co Pani robiła przed wojskiem?

-Skończyłam Akademię Wychowania Fizycznego, następnie poszłam do rocznego Studium Oficerskiego. 3 lata służyłam w Krakowie w desancie jako dowódca plutonu, a później przeniosłam się do Ośrodka Spadochronowego w Poznaniu.

-Ile lat Pani miała kiedy oddała swój pierwszy skok w życiu?

-Niespełna 16 lat.

-Skąd wzięła się u Pani ta pasja skakania z samolotu?

-Mieszkałam w Nowym Targu i tam był prężnie działający aeroklub. Poznałam pewną dziewczynę, która tam skakała i od niej dowiedziałam się, że zapisanie się na skoki jest proste. Na początku myślałam, że aby skakać,trzeba mieć jakieś znajomości, lecz od tej dziewczyny dowiedziałam się, że zupełnie tak nie jest.


W trakcie dość długiej i ciekawej rozmowy dowiedzieliśmy się więcej niż sami oczekiwaliśmy. Poznaliśmy zasady "bezpiecznego" spadania ze spadochronem oraz dokonania naszej bohaterki. Dzisiaj wiemy, że strach można opanować i zamienić go w coś ciekawego i przyjemnego. Jeszcze raz dziękujemy za możliwość udzielenia nam wywiadu.






Oto kilka linków z krótkimi filmami, które przedstawiają Pani Monikę, która  ukazuję część pewnych umiejętności:
https://www.youtube.com/watch?v=5Y2htORmWVE
https://www.youtube.com/watch?v=RUTArb8qCbk
https://www.youtube.com/watch?v=olzMU-HU3ms

Autorzy:

Monika Sadowy-Naumienia
Marcel Osiński
Adrian Mieszała

niedziela, 17 marca 2013

Jak napisać reportaż?

 Jeśli ktoś z was wybierze formę reportażu, warto zapoznać się z przykładem. Jego odmianą jest fotoreportaż.

Jak napisać sprawozdanie?


Inną formą stosowaną w naszym projekcie może być sprawozdanie. Jak je napisać? Dowiecie się z tego artykułu